اینسیاستگذاری فرهنگی از کجا آب میخورد؟

وی درباره بازی در فیلم های ایرانی گفت: اگر فیلمسازان ایرانی به من پیشنهاد بدهند و از داستان فیلمنامه خوشم بیاید خیلی دوست دارم با آنها همکاری کنم. این خیلی مهم است. این کار موجب لو رفتن سلاح سازی بویو شده و هان، بویو را تحریم میکند. آنها خیلی خوشحالاند که وضعیت سینمای ایران این طور است چون آن را به اینسمت بردهاند. خیلی حرف دارد. ما حتی سینمای اکشن هم نداریم که لااقل اکشن ببینیم و حالمان خوب شود. اما درست در این زمان پرنس متوجه رازی خانوادگی میشه که خیلی چیزهارو عوض می کنه و جومونگ رو در راهی قرار می ده که بازگشتی نداره.

بیرون از قصر جومونگ دیگر مجبور است روی پای خودش بایستد و همین هم موجب میشود که دچار گرفتاری های گوناگون شده و در نهایت مخفیانه در زندان غار زندگی کند، در حالی که افراد زیادی قصد کشتن او را دارند. خودش که اهل سینما نبوده، رشتهاش هم که هنر نبوده، از جنس فرهنگ هم که نبوده، مشاورینش هم که با زدوبند سیاسی میآیند و با آنها که صحبت میکنی متوجه میشوی نه تاریخ سینما را خواندهاند و نه درکی از فرهنگ دارند. الان خود من که این جا نشستهام و علیه جریان استعمار و همین جریانی که شما حرفش را میزنید، صحبت میکنم، روزی یک کوکاکولا میخورم!

تصمیمات اقتصادی میگیرد و اقتصاد و فرهنگ شما را دچار چالش میکند. برای همین است که در سفرهخانه سنتی شما، کنار ظرف آبگوشتتان نوشابه کوکاکولا هست و برند کوکاکولا سر سفره شما حاکمیت دارد. شما به عنوان مسئول فرهنگی این قدرت را در سیاستگذاری دارید یا ندارید؟ نمیتواند این کار را بکند!

این انتقاد هم وارد است. چون تو هم موظفی از همان دوربینی استفاده کنی که در همه جهان از آن استفاده میشود. این نشاندهنده موفقیت آن سیستمی است که توانسته یک گفتمان کلان فرهنگی را به جهان تسری بدهدمن این مثال را زدم که بگویم سویه دیگر این جهانیسازی یک پروژه است. برای اینکه میزان عمق نفوذ دشمن را نشان بدهم اینمثال را میزنم. چون حاکمیت میداند اصلا نیازی به اینکارِ در اختیار گرفتن ندارد و افراد خودش را هم برای اینکار دارد. یانگجو هم که پس از شکست این توتئه مطمئن می شود که گوموآ به زنفان و لیندان حمله خواهد کرد قوای پشتیبانی خود را به آنجا می فرستد .

دیدگاهتان را بنویسید